Լռության իմաստները թերապիայում

Save

Save it for later

Log in or create a free account to keep cases, articles and books in one place.

This text is available in Armenian only.

Սուպերվիզիայի ևս մի դեպք ենք ներկայացնում հոգեբույժ, հոգեվերլուծական հոգեբան Անուշավան Միրզոյանի պրակտիկայից։

Այցելուի դեպքի նկարագրություն

Այցելուն 30-ն անց տղամարդ է, ամուսնալուծված է, ունի երեխաներ, կնոջ և երեխաների հետ երբեմն է հանդիպում, երբ առողջությունը թույլ է տալիս: Հոգեբույժին դիմելու պահին այցելուն ապրում էր մոր հետ, հայրը մահացել էր, ունի եղբայր, որն էլ հոգում է բուժման ծախսերը։

Նախորդ մասնագետները բուժզննման արդյունքում այցելուի մոտ ախտորոշել են շիզոֆրենիա, նա ունեցել է շիզոֆրենիայի փուլերին բնորոշ դեֆեկտ՝ անտարբերություն, չի հարդարվել, չի հետևել իր հիգիենային։

Հոգեբույժի հետ աշխատանքը տևել է 1տարի 6 ամիս, այնուհետև՝ ացելուի մոր ցանկությամբ աշխատանքն ընդհատվել է, այցելուին տարել են էքստրասենսի մոտ։ 1 տարի ընդմիջման ընթացքում այցելուի վիճակը վատթարացել է, նա 3 անգամ հոսպիտալացվել է, սնունդ չի ընդունել, ռեանիմացիայի կարիք է եղել։

Այնուհետև նրա հարազատները կրկին դիմել են Անուշավան Միրզոյանին՝ այցելուի բուժումը շարունակելու նպատակով։

Բուժում

Այցելուին նշանակվել է դեղորայքային բուժում և թերապևտիկ սեանսներ։ Սեանսներն անցկացվում են շաբաթը մեկ անգամ։

Բուժման դինամիկա

Բուժման արդյունքում այցելուի հետ սեանսների տևողությունը 10 րոպեից հասել է 20 րոպեի: Սա դրական արդյունք է, քանի որ փսիխոզ ունեցող այցելուները շուտ են հոգնում, և չեն դիմանում երկարատև սեանսների։

Եվ եթե բուժման սկզբում սեանսների ժամանակ այցելուն չի խոսել 4 ամիս, սեանսի ժամը լրանալուն պես դուրս է եկել բժշկի կաբինետից, ապա այժմ սկսել է քիչ-քիչ խոսել, հիգիենայի կանոնները պահպանել, կարողանում է երբեմն հանդիպել կնոջն ու երեխաներին, ինքնուրույն հաճախում է սեանսներին, նրա վիճակը կայուն է, բուժման նկատմամբ պատասխանատվությունն ավելի բարձր է։

Այցելուի ապաքինմանը զուգահեռ՝ նրա մոր մոտ արյան քաղցկեղ է հայտնաբերվել, որի հետևանով էլ նա մահացել է։ Այցելուի հետ աշխատանքը շարունակվում է։

Հոգեվերլուծական ասպեկտ

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից լռությունը սեանսների ժամանակ ենթակա է վերլուծության, ինչպես ցանկացած այլ ախտանիշ։ Եթե ընդունենք, որ թերապևտն այս պարագայում հասարակության մարմնավորումն է, ապա այցելուն լռելով փորձում է «հասարակությանը», իսկ «հասարակության» լռությունը ցույց է տալիս, որ այն անվտանգ է այցելուի համար։

Այցելուն տեսնում և գիտակցում է, որ ունի չխոսելու իրավունք, իր անձի նկատմամբ ձեռք է բերում ազատություն և ինքնահարգանք։

Թերապևտի համար ամիսներ տևող լռությունը սեանսների ժամանակ մարտահրավեր է, որին դիմանալը հեշտ չէ։ Սակայն, սեփական զգացմունքների և կոնտրտրանսֆերների (հակափոխանցում) մշտական վերլուծությունը թերապևտին թույլ է տվել պահպանել աշխատանքի որակը, ինչն էլ այցելուի վիճակի մեջ դրական դինամիկայի է բերել։

Այցելուի հետ աշխատանքում լրացուցիչ դժվարություններ են ստեղծում նաև նրա հարազատները՝ հաճախ չգիտակցելով դա։ Այս այցելուի պարագայում բուժման ընդհատումը, նրան էքստրասենսի մոտ տանելը հետաձգել են բուժումը և «արջի ծառայություն» մատուցել նրան։ Նման դեպքերում ցանկալի է, որ այցելուի հարազատները նույնպես դիմեն օգնության և սեփական թերապիան անցնեն։


Նյութը ներկայացրեց հոգեբույժ, հոգեվերլուծական հոգեբան Անուշավան Միրզոյանը
Սուպերվիզոր՝ հոգեբույժ-հոգեվերլուծող Արա Չալիկյան
Հրապարակումը պատրաստեցին Արփինե Աբրահամյանն ու Նորա Վանյանը

Did you like it? Share it with someone.

Save