ԿՆՈՋ ԴԵՐՆ ԸՆՏԱՆԻՔՈՒՄ․ ՀՈԳԵԹԵՐԱՊԵՎՏԻԿ ՏԵՍԱՆԿՅՈՒՆ

Сохранить

Сохраните, чтобы прочитать позже

Войдите или создайте бесплатный аккаунт, чтобы хранить случаи, статьи и книги в одном месте.

Этот текст доступен только на армянском.

Ներկայացնում ենք հոդված՝ կնոջ վարքի դրական և բացասական կողմերի մասին: 

Խոսելով կնոջ՝ «ընտանեկան հոգեթերապևտի» դերի մասին՝ նկատի չունենք, որ նա պետք է ունենա մասնագիտական գիտելիքներ և հմտություններ հոգեթերապիայի ոլորտում, թեև դրանց ձեռք բերումը միայն կամրապնդի անձնական և ընտանեկան բարօրությունը: 

Անհրաժեշտության դեպքում պետք է դիմել արհեստավարժ մասնագետների օգնությանը և սովորել հասկանալ ինքդ քեզ, ինչը կօգնի շատ բան շտկել և օպտիմալ որոշում կայացնել:

Ժամանակակից ընտանիքում կնոջ դերը զգալի փոփոխություններ է կրել․ նա ոչ միայն հոգատար մայր է և տանտիրուհի, այլև յուրատեսակ ընտանեկան հոգեթերապևտ: Այս կարևոր դերը, որը հաճախ չի գիտակցվում, ենթադրում է, որ կինը՝ իբրև ամուսին և մայր, ցանկալի է՝ նպաստի ընտանիքում հուզական հավասարակշռության պահպանմանը, դժվար պահերին օգնի ամուսնուն և երեխաներին առողջ հարաբերություններ կառուցել։

Կնոջ վարքի դրական դրսևորումները

1. Հուզական աջակցություն։

Ընտանիքի հոգեբանական մթնոլորտի կարևորագույն տարրը կնոջ՝ ամուսնուն հուզական աջակցություն ցուցաբերելու ունակությունն է: Սա ներառում է լսելու, հասկանալու և կարեկցելու կարողություն: Հուզական աջակցությունն ամուսնուն օգնում է իրեն կարևոր և սիրված զգալ, ինչն ամրապնդում է ընտանեկան կապերը:

2. Բաց շփում։

Ամուսնու հետ սեփական զգացմունքները, սպասելիքներն ու խնդիրները քննարկելու կարողությունն առողջ հարաբերությունների պահպանման առանցքային գործոն է: Բաց շփումն օգնում է խուսափել թյուրիմացություններից և կոնֆլիկտներից, զուգընկերներին թույլ է տալիս հասկանալ միմյանց: 

3. Ներելու կարողություն։

Յուրաքանչյուր ընտանիքում պատահում են թյուրիմացություններ և սխալներ: Ներելու և վիրավորանքներ չկուտակելու կնոջ կարողությունը նպաստում է հարաբերություններում ներդաշնակության պահպանմանը: 

4. Աջակցություն ամուսնու անձնական հետաքրքրություններին և հոբբիներին։

Կարևոր է ճանաչել և հարգել ամուսնու անձնական հետաքրքրությունները: Դրանից նա իրեն ավելի ազատ և անկախ կզգա, ինչը դրականորեն կանդրադառնա նաև  ընտանեկան մթնոլորտի վրա։

5. Որոշումների համատեղ կայացում։

Ակտիվորեն մասնակցելով ընտանիքում տեղի ունեցող կարևոր որոշումների կայացմանը՝ կինը նպաստում է ընտանեկան գործընկերության ամրապնդմանը։

Կնոջ վարքի բացասական դրսևորումները

1. Քննադատություն և նվաստացում։

Ամուսնու հասցեին մշտական քննադատությունը կամ նվաստացումը խարխլում են նրա ինքնագնահատականը և կարող են հանգեցնել դեպրեսիայի կամ ագրեսիայի առաջացման:

2. Հուզական սառնություն։

Ամուսնու հուզական կարիքների անտեսումը կարող է նրա մոտ առաջացնել միայնության և մեկուսացման զգացում: Տղամարդիկ, ինչպես և կանայք, աջակցության և ջերմության կարիք ունեն:

3. Մանիպուլյացիա։

Ամուսնուն մանիպուլյացիայի ենթարկելու համար հույզերի, երեխաների կամ այլ գործոնների օգտագործումը քայքայում է վստահությունը հարաբերություններում:

4. Մեկուսացում սոցիալական կյանքից։

Ընկերների և ընտանիքի հետ ամուսնու շփման սահմանափակումը բացասական երևույթ է, որը կարող է հանգեցնել մեկուսացման և անազատության զգացման:

5. Սեփական կարիքների անտեսում։

Կինը, որն ամբողջությամբ անտեսում է իր կարիքները հանուն ընտանիքի, վաղ թե ուշ ունենում է անբավարարվածության և հոգնածության զգացում:

Խորհուրդներ՝ ընտանեկան բարօրության բարելավման համար

1. Հոգատարություն սեփական անձի նկատմամբ։

Ինքնազարգացումը և սեփական հուզական ու ֆիզիկական վիճակի մասին հոգ տանելը կարևոր ասպեկտներ են, որոնք չի կարելի անտեսել: Կինը, որն ուշադրություն է դարձնում իր առողջությանն ու բարեկեցությանն, ի վիճակի է ավելի հանդուրժող, հասկացող և աջակցող լինել:

2. Ակտիվորեն լսելու հմտությունների զարգացում։

Զուգընկերոջն ակտիվորեն լսելու կարողությունը հմտություն է, որն օգնում է ավելի խորը հասկանալ նրա ապրումներն ու մտքերը: Կարևոր է ոչ միայն լսել, այլև հասկանալ, թե ինչ է ուզում ասել ամուսինը, և արձագանքել համապատասխան ձևով:

3. Աջակցություն դժվար պահերին։

Յուրաքանչյուր մարդ ժամանակ առ ժամանակ դժվարությունների է հանդիպում: Կինը, որն աջակցում է ամուսնուն նման իրավիճակներում, ամրապնդում է իրենց հարաբերությունները:

4. Հուզական ինտելեկտի զարգացում։

Հուզական ինտելեկտը սեփական հույզերը հասկանալու և կառավարելու, ինչպես նաև ուրիշներին ապրումակցելու ունակությունն է: Այս որակը կնոջն օգնում է ավելի ադեկվատ արձագանքել տարբեր իրավիճակներում և կանխել կոնֆլիկտները:

5. Ընտանեկան ավանդույթների և ծեսերի ստեղծում։

Ընդհանուր ավանդույթներն ու ծեսերն ամրապնդում են ընտանեկան կապերն ու ստեղծում հարմարավետության ու կայունության մթնոլորտ:

6. Անկեղծության և ազնվության խրախուսում։

Հարաբերություններում անկեղծության և ազնվության խրախուսումն օգնում է ստեղծել վստահության և անվտանգության մթնոլորտ:

7. Մշտական ուսուցում և ինքնազարգացում։

Սեփական զարգացման մեջ ներդրումը, լինի դա գրքեր կարդալու, դասընթացների հաճախելու կամ հոգեբանական խորհրդակցության միջոցով, օգնում է կնոջն ավելի գիտակից և հմուտ լինել ընտանեկան հոգեբանության հարցերում:

8. Աջակցություն և հարգանք՝ ամուսնու կարիերայի և անձնական ձգտումների նկատմամբ։

Աջակցությունն ամուսնու ձգտումներին և հարգանքը նրա ընտրության նկատմամբ կարևոր ասպեկտ է, որը նպաստում է զույգի միջև փոխըմբռնման և գործընկերության ամրապնդմանը:

Եզրակացություն

Կնոջ՝ որպես ընտանիքի «հոգեթերապևտի» դերը չափազանց կարևոր է և բազմակողմանի: Ամուսնու և երեխաների նկատմամբ նրա վերաբերմունքից մեծապես կախված է ընտանիքի հուզական կլիման և ընդհանուր բարօրությունը: 

Հուզական աջակցությունը, բաց շփումը և հարգանքը բացասական կողմերի գիտակցման հետ միասին օգնում են ստեղծել ամուր և առողջ ընտանիք: Ինքնազարգացումը և ինքնախնամքը հիմնական տարրերն են, որոնք թույլ են տալիս կնոջը լինել ոչ միայն երջանիկ, այլև ունակ՝ դժվար պահերին աջակցելու ամուսնուն և երեխաներին և ամրապնդելու ընտանեկան կապերը:

Ամուսնու դերի մասին կարդացեք նախորդ հոդվածում:

Նյութը պատրաստեց հոգեբույժ-հոգեվերլուծող Ա․ Ն․ Չալիկյանը
Խմբագրեց Նորա Վանյանը

Понравилось? Поделитесь с кем-нибудь.

Сохранить