ԿՆՈՋ ԴԵՐՆ ԸՆՏԱՆԻՔՈՒՄ․ ՀՈԳԵԹԵՐԱՊԵՎՏԻԿ ՏԵՍԱՆԿՅՈՒՆ
Этот текст доступен только на армянском.
Ներկայացնում ենք հոդված՝ կնոջ վարքի դրական և բացասական կողմերի մասին:
Խոսելով կնոջ՝ «ընտանեկան հոգեթերապևտի» դերի մասին՝ նկատի չունենք, որ նա պետք է ունենա մասնագիտական գիտելիքներ և հմտություններ հոգեթերապիայի ոլորտում, թեև դրանց ձեռք բերումը միայն կամրապնդի անձնական և ընտանեկան բարօրությունը:
Անհրաժեշտության դեպքում պետք է դիմել արհեստավարժ մասնագետների օգնությանը և սովորել հասկանալ ինքդ քեզ, ինչը կօգնի շատ բան շտկել և օպտիմալ որոշում կայացնել:
Ժամանակակից ընտանիքում կնոջ դերը զգալի փոփոխություններ է կրել․ նա ոչ միայն հոգատար մայր է և տանտիրուհի, այլև յուրատեսակ ընտանեկան հոգեթերապևտ: Այս կարևոր դերը, որը հաճախ չի գիտակցվում, ենթադրում է, որ կինը՝ իբրև ամուսին և մայր, ցանկալի է՝ նպաստի ընտանիքում հուզական հավասարակշռության պահպանմանը, դժվար պահերին օգնի ամուսնուն և երեխաներին առողջ հարաբերություններ կառուցել։
Կնոջ վարքի դրական դրսևորումները
1. Հուզական աջակցություն։
Ընտանիքի հոգեբանական մթնոլորտի կարևորագույն տարրը կնոջ՝ ամուսնուն հուզական աջակցություն ցուցաբերելու ունակությունն է: Սա ներառում է լսելու, հասկանալու և կարեկցելու կարողություն: Հուզական աջակցությունն ամուսնուն օգնում է իրեն կարևոր և սիրված զգալ, ինչն ամրապնդում է ընտանեկան կապերը:
2. Բաց շփում։
Ամուսնու հետ սեփական զգացմունքները, սպասելիքներն ու խնդիրները քննարկելու կարողությունն առողջ հարաբերությունների պահպանման առանցքային գործոն է: Բաց շփումն օգնում է խուսափել թյուրիմացություններից և կոնֆլիկտներից, զուգընկերներին թույլ է տալիս հասկանալ միմյանց:
3. Ներելու կարողություն։
Յուրաքանչյուր ընտանիքում պատահում են թյուրիմացություններ և սխալներ: Ներելու և վիրավորանքներ չկուտակելու կնոջ կարողությունը նպաստում է հարաբերություններում ներդաշնակության պահպանմանը:
4. Աջակցություն ամուսնու անձնական հետաքրքրություններին և հոբբիներին։
Կարևոր է ճանաչել և հարգել ամուսնու անձնական հետաքրքրությունները: Դրանից նա իրեն ավելի ազատ և անկախ կզգա, ինչը դրականորեն կանդրադառնա նաև ընտանեկան մթնոլորտի վրա։
5. Որոշումների համատեղ կայացում։
Ակտիվորեն մասնակցելով ընտանիքում տեղի ունեցող կարևոր որոշումների կայացմանը՝ կինը նպաստում է ընտանեկան գործընկերության ամրապնդմանը։
Կնոջ վարքի բացասական դրսևորումները
1. Քննադատություն և նվաստացում։
Ամուսնու հասցեին մշտական քննադատությունը կամ նվաստացումը խարխլում են նրա ինքնագնահատականը և կարող են հանգեցնել դեպրեսիայի կամ ագրեսիայի առաջացման:
2. Հուզական սառնություն։
Ամուսնու հուզական կարիքների անտեսումը կարող է նրա մոտ առաջացնել միայնության և մեկուսացման զգացում: Տղամարդիկ, ինչպես և կանայք, աջակցության և ջերմության կարիք ունեն:
3. Մանիպուլյացիա։
Ամուսնուն մանիպուլյացիայի ենթարկելու համար հույզերի, երեխաների կամ այլ գործոնների օգտագործումը քայքայում է վստահությունը հարաբերություններում:
4. Մեկուսացում սոցիալական կյանքից։
Ընկերների և ընտանիքի հետ ամուսնու շփման սահմանափակումը բացասական երևույթ է, որը կարող է հանգեցնել մեկուսացման և անազատության զգացման:
5. Սեփական կարիքների անտեսում։
Կինը, որն ամբողջությամբ անտեսում է իր կարիքները հանուն ընտանիքի, վաղ թե ուշ ունենում է անբավարարվածության և հոգնածության զգացում:
Խորհուրդներ՝ ընտանեկան բարօրության բարելավման համար
1. Հոգատարություն սեփական անձի նկատմամբ։
Ինքնազարգացումը և սեփական հուզական ու ֆիզիկական վիճակի մասին հոգ տանելը կարևոր ասպեկտներ են, որոնք չի կարելի անտեսել: Կինը, որն ուշադրություն է դարձնում իր առողջությանն ու բարեկեցությանն, ի վիճակի է ավելի հանդուրժող, հասկացող և աջակցող լինել:
2. Ակտիվորեն լսելու հմտությունների զարգացում։
Զուգընկերոջն ակտիվորեն լսելու կարողությունը հմտություն է, որն օգնում է ավելի խորը հասկանալ նրա ապրումներն ու մտքերը: Կարևոր է ոչ միայն լսել, այլև հասկանալ, թե ինչ է ուզում ասել ամուսինը, և արձագանքել համապատասխան ձևով:
3. Աջակցություն դժվար պահերին։
Յուրաքանչյուր մարդ ժամանակ առ ժամանակ դժվարությունների է հանդիպում: Կինը, որն աջակցում է ամուսնուն նման իրավիճակներում, ամրապնդում է իրենց հարաբերությունները:
4. Հուզական ինտելեկտի զարգացում։
Հուզական ինտելեկտը սեփական հույզերը հասկանալու և կառավարելու, ինչպես նաև ուրիշներին ապրումակցելու ունակությունն է: Այս որակը կնոջն օգնում է ավելի ադեկվատ արձագանքել տարբեր իրավիճակներում և կանխել կոնֆլիկտները:
5. Ընտանեկան ավանդույթների և ծեսերի ստեղծում։
Ընդհանուր ավանդույթներն ու ծեսերն ամրապնդում են ընտանեկան կապերն ու ստեղծում հարմարավետության ու կայունության մթնոլորտ:
6. Անկեղծության և ազնվության խրախուսում։
Հարաբերություններում անկեղծության և ազնվության խրախուսումն օգնում է ստեղծել վստահության և անվտանգության մթնոլորտ:
7. Մշտական ուսուցում և ինքնազարգացում։
Սեփական զարգացման մեջ ներդրումը, լինի դա գրքեր կարդալու, դասընթացների հաճախելու կամ հոգեբանական խորհրդակցության միջոցով, օգնում է կնոջն ավելի գիտակից և հմուտ լինել ընտանեկան հոգեբանության հարցերում:
8. Աջակցություն և հարգանք՝ ամուսնու կարիերայի և անձնական ձգտումների նկատմամբ։
Աջակցությունն ամուսնու ձգտումներին և հարգանքը նրա ընտրության նկատմամբ կարևոր ասպեկտ է, որը նպաստում է զույգի միջև փոխըմբռնման և գործընկերության ամրապնդմանը:
Եզրակացություն
Կնոջ՝ որպես ընտանիքի «հոգեթերապևտի» դերը չափազանց կարևոր է և բազմակողմանի: Ամուսնու և երեխաների նկատմամբ նրա վերաբերմունքից մեծապես կախված է ընտանիքի հուզական կլիման և ընդհանուր բարօրությունը:
Հուզական աջակցությունը, բաց շփումը և հարգանքը բացասական կողմերի գիտակցման հետ միասին օգնում են ստեղծել ամուր և առողջ ընտանիք: Ինքնազարգացումը և ինքնախնամքը հիմնական տարրերն են, որոնք թույլ են տալիս կնոջը լինել ոչ միայն երջանիկ, այլև ունակ՝ դժվար պահերին աջակցելու ամուսնուն և երեխաներին և ամրապնդելու ընտանեկան կապերը:
Ամուսնու դերի մասին կարդացեք նախորդ հոդվածում:
Նյութը պատրաստեց հոգեբույժ-հոգեվերլուծող Ա․ Ն․ Չալիկյանը
Խմբագրեց Նորա Վանյանը